Á jörðu allt er falt - hásætið er alltaf valt
og kramið hjarta getur allt
því það er kalt.

Er myrkrið hylur muntu sjá
að ég gerði bara það sem má
bara að þrá.

Ég hitti þig í dag, allt var breytt
brosti bara en sagði ei neitt
Hélt svo áfram mína leið
og var ekki reið.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


Er ástin er sem visnað blóm í hendi
og veruleikinn virðist ekki trúr.
Þá veit ég eitt, á fótunum ég lendi
þó sannleikurinn beiskur sé og súr

Lífið liggur oft um krákustíga
og allt umhveris hjartað verður svart
Ég hnotið hef um grjóthnullunga og gíga
Það kennt mér hefur allt sem mér er þarft.
Nóvember 2003

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


Ég horfi út í nóttina, skil ekki neitt.
Afbrýði og ást renna í eitt.
Tunglið brosir, blikkar heiminn
Draumar svífa um himingeiminn

Sála mín týndist, sveif út úr mér.
Hugur minn opnast, loksins hann sér.
En augun lokast, blindast senn
og sannleikann ég sé ei enn

Ég hirti ekki um það er ég elskaði mest.
Á drauma mína sólin er sest.
Ég veit að þú brosir, en ekki við mér.
Hefur nýja ást í fangi þér.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -



Ljósið sem var hér innra hefur slokknað
Lífið sem í hjarta mínu bjó
Dauðinn og hans depurð hefur vaknað
Sála mín hún gafst bara upp og dó.

Hér stendur hann svo kaldur veruleikinn
Ég stari tómum augum heiminn á.
Ég finn þó fyrir ást og fryggðarneistinn,
reynir stöðugt upp í huga minn á ná.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Þú ljáðir mér eitt lítið orð í eyra,
um það oft ég hugsa elsku vinur
Ég veit það nú ég verð að lifa meira.
Því einn dag veröldin í kring hrynur.

Sála mín var ei fyrir þá drengi
sem þó auðveldlega hjarta mínu stálu
Þann ljóta leik ég lék mér alltof lengi
því á endanum menn álitu mig gálu.

Hjartað sló ótt og títt í mínum barmi
er þú kveðjukoss á vanga mína kysstir.
Ég ætla ekki að lúta að þeim harmi.
Þú vissir ekki af hverju þú misstir.

Ég nýt þess vel að lifa á lífsins gæðum
ég aftur get nú heyrt mitt hjarta tifa
Því ferskt blóð rennur hratt í mínum æðum
í fyrsta skipti ég er nú að lifa.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Í húmi hugans er niðdimm nótt
og saklaust hjarta tifar ótt
Á hvergi heima lítil mær
Augu himnablá og kristaltær

Sorgmædd augu mig stara á
en ég skil ei hvað þau vilja fá
Sé litla stúlku, stóra synd.
Ég stari á eigin spegilmynd.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Í augnahvarma mína
læðast ófá tár
er ég hugsa um liðna tíma
löngu liðin ár.
Þeir dagar voru forðum
en skildu eftir tóm
en þú með fögrum orðum
og þíðum raddar óm
heillaðir mitt hjarta
og sálartetrið smátt.
Nú sé ég veröld bjarta
og stefni í rétta átt.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Ásýnd þín heldur mér taki.
Hún er það eina sem ég hef.
Ég dreymi þig er ég vaki
og sakna þín er ég sef.
nóvember 1999

- - - - - - - - - - - - - - - - -

Fannstu ekki blóðið
sem í æðum mínum rann
er þú snertir mína vanga
og hörund mitt það brann

Sástu ekki sakleysið
sem skein úr hjarta mér
Er ég sá sálu mína endurspeglast
í augunum á þér
júlí 2001

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Ég sit hérna ein og sakna þín heitt
leyfi minningum um huga minn streyma.
Vitandi það að ég veit ekki neitt,
í von um að ég fái að gleyma
júlí 2000

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Þú ert sól mín og myrkur,
rigning og ský.
Von mín og styrkur
er ást þinni í
júlí 2000

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Engar nautnir, engin ást,
engin gleði, allir þjást.
Allir verða að fara burt,
ég strýk minn vanga, allt er þurrt.
Engin tár nú falla á kinn
þó þú sért ei lengur minn.

Hatursglampi í augum þér
Þó ég bráðna líkt og smjer.
Faðminn þinn ég kalla heim
og ljúfrar raddar þinnar seim

Biturð býr nú brjósti í
á himni upp byrgjast dökkgrá ský
en birtan skjannar hér og þar
til minningar um, sem eitt sinn var.

Dalalæðan laumast inn,
sorg heltekur huga minn.
Að fyrirgefa og gleyma í senn
verð að gera en get ei enn.

Nýtt líf nú set á svið
og fortíðinni lít ei við
Yfir sálusorgum ekki græt
því framtíðin er of dýrmæt.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Sála mín er horfin
hana gaf ég þér.
Þú ert kóngr hjarta míns
og í huga, allt sem er.

Þú ert barna minna faðir
hvar svo sem þú ert.
Gefur engar kvaðir
illt getur ei gert

Hvernig lítur þú svo út?
Bíður stolt þitt hnekki?
Því er hjarta mitt í hnút?
Elskarðu mig eða ekki?

Hvar sem að mín liggur leið
heldur þú traustataki.
Þó aðrar konur bruggi seið
ert þú minn er ég vaki.

Oft er þetta erfitt líf
og alltaf eilíft suð
En þó ég ei um loftin svíf
ég treysti og trúi á þig, Guð.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Tómleikinn hefur mig tekið
tifandi hjartað er dáið um stund
Í eilífri leit hef ég endalaust ekið
gleymd er sú tíð er ég létt var í lund

Nóttin minn dagur, deyfður
Hugurinn tómur, depurðin líður hjá
Leikur að óttanum er ekki leyfður
lán mitt ég fæ ekki aftur að sjá

Ég týndi mér í mínum losta
mundi ekki lengur hver ég var
Á öndverðum meiði, full af örlagaþorsta
en ei seðjar þá öfund er ég með mér bar.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Þegar ég kom auga á þig
var allt í ringulreið
En hve gott var að láta snerta mig.
Ég eftir hverjum kossi beið

Bros þitt er svo ljúft og hreint
himneskt hér um bil
Mér finnst jafnvel ég geti greint
dag að nóttu til.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Umerki um mig finn ég hvergi
ei neitt sem ég af hjartanu gaf.
Ég gleymdi að vera á varðbergi.
Í sakleysi mínu ég svaf.

Ég reyni að þefa upp í vindinn
Er ég villidýranna bráð?
Því það eina sem eftir er syndin
og efi er í sál mína var sáð.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Ég elska þig meira en þú veist
þó er erfitt að tjá mig, æji þú veist
Alltaf svo ljúf(ur) og ætíð svo sár
Þú veist hvað ég meina alveg upp á hár.

Þú kyssir á kinn og faðmar mig þétt
og skyndilega er höfuð mitt létt.
Í augu þín horfði, um regnið ég samdi
um ástina og drenginn er hjarta mitt kramdi.

Skilningi þínum er ei takmörk sett,
þú skilgreinir mig og allt er svo nett
Allt sem er mér hjartnæmt ég tjái við þig
Ó, hve ég óska þú skildir mig.

Alltaf ég veit að þú ert hér.
Hvort sem í raun eða hjarta mér
Hvert sinn sem þú sýnir vinahót
Hjarta mitt þiðnar, er ei lengur grjót.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Líf mitt er alltaf að breytast
Ég veit ekki hvar ég er.
Hvernig ég á að vera.
Hvað varð um líf mitt með þér

Þitt heit þú varst fljótur að rjúfa
Ég grét er þú skildir við mig
Seinna ég reyndi að brosa
en þá ég hugsaði um þig.

Mín augu eru snauð af gleði
þó varirnar brosi svo breitt.
Oftast er stutt í grátinn
á lífinu ég orðin er þreytt.

Andlit þitt er mér í minni
og ekki hverfur það burt
Ég halda vil ástinni þinni
Hún fór og ég veit ekki hvurt.

Ég man er við kysstumst í fyrstu
í frosti með flösku við hönd
Ég flúði en kom þó fljótt aftur
því á milli okkar voru einhver bönd.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Þú kysstir mig svo blítt
við rómantískan söng
Ég hélt þetta væri framtíðin
en skoðun mín var röng

Þú hvarfst svo allt í einu
varst horfinn sjónum mér
Varstu að njóta þess með annarri
sem ég naut svo heitt með þér

Kossar þínir blíðir
munu ei snerta hörund mitt
Ég mun vara þinna sakna
en valdið - það var þitt

Ég hló svo innilega
af öllu sem hér var.
Hvenær streyma tárin?
Ég reyni að hugsa ekki um það

Ég sit nú ein í nótinni
og sumarkvöldin löng.
Hlusta ósköp raunamædd
á okkar rómantíska söng.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

I want to break loose
this passion inside
Fly like a bird
in this colorful sky
Fly into the sunset
where my fear goes away
Into the land of my dreams
and I want to stay.

He took up a gun
and amed at his head
He suddenly shot
and now he is dead
I heard myself screaming
and I'm back in the same place
I wish I were dreaming
and I'ld still see his face

I scream from the pain
these lashes create
You think it's a game
and that this is my fate.
I whisper my sins
to my God up above
All my anquish begin
when I fall in love

I am dreaming about you
and my heart flies away
On a journey of passion
where it won't obey
I'm slowly dying
My life starts to fade
But you stand there laughing
at the horror you made

Now my body is resting
It will turn into dust
But my spirit is living
and I'll do what I must
Revenge is my nourish
in the life of the dead
Your picture I'll cherish
although I'm losing my head

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Hugur minn stöðugt var
leitandi til þín.
Ég horfi á þig og hugsa um
hvaða hug þú berð til mín.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Hvað liggur þessu baki
ég legg ei skilnig á.
Þú gekkst svo fljótt í burtu
og tókst allt mér frá

Ég veit að tár mín breyta engu
því að eyða þeim í þig
Upp frá þessu mun ég
aðeins hugsa um mig

Minn veggur stækkar óðum
þá enginn kemst í gegn
Það þýðir ekki að reyna
því það er sjálfri mér um megn.

Mér sortnar fyrir augum
er þú brosir blítt til mín
Er hatur þér í huga?
Er eina hugsun mín.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


Í hjarta mínu er tómleiki
Í huga mínum stríð.
Ég öskra út í alheiminn.
Eftir svörunum ég bíð

Ég veit þau eru einhversstaðar
djúpt í hjarta mér.
Grafin undir reiði og sorg.
Grafin undir þér.

Ég kafa undir yfirborðið
Er sem í köldum sæ
Minningar er fljóta hjá
mig særa sí og æ

Þarna situr þú á botninum
og brosir blítt sem fyrr
Í auga þínu er eitthvað blik
og þú segjist verða kyrr.

En ég treysti ekki ástinni
og get ei horft á þig
Ég veit, af ævagömlum vana
mig skortir trú á mig

Líkaminn er helaumur
og lungun eru sár
Svo ég flýti mér úr hafinu
sem geyma öll mín tár.

Ég hristi af mér minningarnar
og skríð ein upp í ból.
Svörin voru ekki þarna.
Í ástinni sem kól.

Með visku lít ég nýjan dag
og léttar mínar herðar
Finnst allar þessar spurningar
ekki svaraverðar.
júlí 2003

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -



Ég horfði í augu hafsins, í blámanum ég sá
lífsæð mína kvikna. Hvað ég vissi og hvað ég má
Tár ég felldi í sæinn, syndir mínar grét.
Sálu mína tæmdi þar til ég vissi ei hvað ég hét.

Klakabrestir háir hverftu mig svo við
og skyndilega sat hann stjarfur mér við hlið.
Ég horfði á tómum augum, grét og hló í senn.
Ég vissi hvað hann hét, ég mundi það þó enn.

Ég horfi hátt til himins og stefnan tekin er,
á heimsenda ég ferðast í fanginu á þér.
Á stjörnubjörtum himni er tunglið mitt svo skært
og í örskot verður hjartað hreint og silfurtært.

Ég stari á hafsins gárur, er skyndilega rótt
því ég veit að þarna er aldan sem svæfir mig í nótt.
Mitt andartak er komið, finn kuldann taka öll völd
og þarna kemur stjarnan sem sækjir mig í kvöld

Hví fyrirgefning syndanna, staðreyndin er sú
að sá einn sem getur frelsað mig úr viðjunum ert þú.
Ég veit ég einatt trúði á glæstan englaher
en það ævintýri var ekki ætlað mér.

febrúar 2000

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Stjörnur,tunglskin,myrkur
nú allt er orðið breytt.
Dapur heimur, svartur.
Huggað ei getur neitt.

Þó þú bros á varir mínar laðir,
það í gleymsku fellur fyrr en varir
Því tilsýnd þín var draumur einn
og um þig vissi ekki neinn.

Eitt kvöld fangaðir hjarta mitt
en aftur grýttir í höfuð mitt
Kannski er eilítið sár
en sýni ekki neinum tár

Gef skít í þig og veröld alla
útiloka ást og karla
Legg ei ást við þann er hjartað brýtur
né við þann er á kné sér krýpur

Ein um alla framtíð verð
og hugsa um allt er var forðum
Þú dróst upp raddar þinnar sverð
og drapst mig svo með orðum.

1997

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


Við hittumst á dánardag Jesú
Þú kysstir mig blindfullur þá
Tönglaðist á því æ síðan
"Þig ég ætla að fá"

Ég hitti þig aftur og aftur
og æ meir ég elskaði þig
Þú finnur ef eitthvað er að
og nú þú skilur við mig.

Ég sé þitt andlit í öllum
sem heilsa og horfa til mín
Án þín ég gæti alveg lifað
ef mig hefði löngun þess til.

Mín sorg hún speglast í öllu
sem hérna er skrifað á blað
Ég ætla að skera úr mér hjartað
svo engin nái að særa það.

Ef lífið á að halda áfram
ég loka mig inni og þegji
Hugsa um hvað þú gerðir mér
á drottins hvíldardegi.

Brún augu, sætur og fyndinn
verður mín minning um þig.
Ég vil ekki muna neitt annað
Mér þykir of vænt um þig

1993

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


Ég opnaði augun og sá
að það yrði að nægja að þrá.
Sá að ég skipti ekki máli
Allavega ekki hjá þér.

Mér finnst ég vera svo notuð
og öll syndum út ötuð.
Ég veit að þú munt aldrei koma.
Aldrei koma til mín.

Veit ekki við hvað þú ert smeykur
Er þetta bara leikur.
Ég var ekki góður kostur
í augum og hjarta þér.

Þú ert engill af himnum ofan
en einnig fortíðarvofan.
Í augnablik sársaukinn hverfur
en eykst svo aftur á ný

Ég finn er þú hverfur á braut.
Það alltaf er hjartanu þraut.
Hér ég vil hafa þig alltaf
en ekki aðeins eina nótt.

október 2002

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

I'm lost in my memories, lost in my dreams
Lost to the world, or so it seems.....

I look at the tombstones
there's the one with my name.
I almost didn't recognize it.
they all look the same.

I still can't believe this
and I lose to the tears
When I now realize
I've been dead for 10 years

I gaze at the stars in the blue velvet sky
That day I thought, was a good day to die
These years seem like minutes but full of sorrow
Now I see the big picture, there will be no tomorrow...

2002

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -