tag:blogger.com,1999:blog-39225802011-04-21T21:32:47.659ZKristbjörgnoreply@blogger.comBlogger51100tag:blogger.com,1999:blog-3922580.post-1071981066789576372003-12-21T04:31:00.002Z2008-11-26T02:55:38.302Z

Á jörðu allt er falt - hásætið er alltaf valtog kramið hjarta getur alltþví það er kalt.Er myrkrið hylur muntu sjáað ég gerði bara það sem mábara að þrá.Ég hitti þig í dag, allt var breyttbrosti bara en sagði ei neittHélt svo áfram mína leiðog var ekki reið.- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -Er ástin er sem visnað blóm í hendiog veruleikinn virðist ekki trúr.Þá veit ég eitt, á fótunum

Kristbjörgnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3922580.post-1071980105525518852003-12-21T04:15:00.002Z2008-11-26T02:55:48.830Z

Ljósið sem var hér innra hefur slokknaðLífið sem í hjarta mínu bjóDauðinn og hans depurð hefur vaknaðSála mín hún gafst bara upp og dó.Hér stendur hann svo kaldur veruleikinnÉg stari tómum augum heiminn á.Ég finn þó fyrir ást og fryggðarneistinn,reynir stöðugt upp í huga minn á ná.- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Kristbjörgnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3922580.post-1069546251527825862003-11-23T00:10:00.001Z2008-11-26T02:54:19.148Z

Þú ljáðir mér eitt lítið orð í eyra,um það oft ég hugsa elsku vinurÉg veit það nú ég verð að lifa meira.Því einn dag veröldin í kring hrynur.Sála mín var ei fyrir þá drengisem þó auðveldlega hjarta mínu stáluÞann ljóta leik ég lék mér alltof lengiþví á endanum menn álitu mig gálu.Hjartað sló ótt og títt í mínum barmier þú kveðjukoss á vanga mína kysstir.Ég ætla ekki að lúta að þeim harmi.Þú

Kristbjörgnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3922580.post-1069191068288014482003-11-18T21:31:00.001Z2008-11-26T02:54:38.067Z

Í hjarta mínu er tómleikiÍ huga mínum stríð.Ég öskra út í alheiminn.Eftir svörunum ég bíðÉg veit þau eru einhversstaðardjúpt í hjarta mér.Grafin undir reiði og sorg.Grafin undir þér.Ég kafa undir yfirborðiðEr sem í köldum sæMinningar er fljóta hjámig særa sí og æÞarna situr þú á botninumog brosir blítt sem fyrrÍ auga þínu er eitthvað blikog þú segjist verða kyrr.En ég treysti ekki ástinniog get

Kristbjörgnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3922580.post-1069188633703618522003-11-18T20:50:00.001Z2008-11-26T02:55:01.461Z

Ég horfði í augu hafsins, í blámanum ég sálífsæð mína kvikna. Hvað ég vissi og hvað ég máTár ég felldi í sæinn, syndir mínar grét.Sálu mína tæmdi þar til ég vissi ei hvað ég hét.Klakabrestir háir hverftu mig svo viðog skyndilega sat hann stjarfur mér við hlið.Ég horfði á tómum augum, grét og hló í senn.Ég vissi hvað hann hét, ég mundi það þó enn.Ég horfi hátt til himins og stefnan tekin er,á

Kristbjörgnoreply@blogger.com